ენდომეტრიოზით გამოწვეული სასირცხვო ნერვის ტკივილი

რა არის სასირცხვო ნევრალგია?

სასირცხვო ნევრალგია არის ქრონიკული მენჯის ტკივილის სინდრომი, რომელიც სასირცხვო ნერვის კომპრესიის, გაღიზიანების ან დაზიანების შედეგად ვითარდება. სასირცხვო ნერვი მენჯის არეში მდებარეობს და უზრუნველყოფს ისეთი უბნების ინერვაციას, როგორიცაა ანუსი, სწორი ნაწლავი, შარდსადენი, სათესლე პარკი (მამაკაცებში) და ვულვა (ქალებში).

სასირცხვო ნევრალგიის სიმპტომები შეიძლება იყოს:

სასირცხვო ნევრალგიის შესაძლო გამომწვევი ფაქტორებია:

დიაგნოზი ჩვეულებრივ ეფუძნება სიმპტომებს, ფიზიკურ გამოკვლევას და ზოგჯერ ნერვის ბლოკადის ტესტს.

მკურნალობა შეიძლება განსხვავდებოდეს ძირითადი მიზეზის, ასევე სიმპტომების სიმძიმისა და ხანგრძლივობის მიხედვით. არსებობს მკურნალობის რამდენიმე ვარიანტი: ფიზიოთერაპია, მედიკამენტები, ნერვის ბლოკადა და ზოგიერთ შემთხვევაში ქირურგიული ჩარევა. სასირცხვო ნევრალგიის სიმპტომების მქონე ადამიანებს რეკომენდებულია მენჯის ტკივილის სპეციალისტთან მიმართვა.

სასირცხვო ნევრალგია ქრონიკული მენჯის ტკივილის მდგომარეობაა, რომელიც სასირცხვო ნერვის კომპრესიის ან გაღიზიანების შედეგად ვითარდება. ვინაიდან ენდომეტრიოზმა შეიძლება მენჯის არეში შეხორცებების ან წარმონაქმნების განვითარება გამოიწვიოს, მას სასირცხვო ნერვთან დაკავშირებული ტკივილის (ნევრალგიის) გამოწვევაც შეუძლია. სასირცხვო ნევრალგიის მკურნალობაში შეიძლება გამოიყენებოდეს შემდეგი მეთოდები:

მედიკამენტები:

სასირცხვო ნევრალგიის მკურნალობის მიზანია ტკივილის კონტროლქვეშ აყვანა, ნორმალური ყოველდღიური აქტივობის შენარჩუნება და ცხოვრების ხარისხის გაუმჯობესება. სიმპტომების სიმძიმისა და ძირითადი მიზეზების მიხედვით მკურნალობის ერთი მიდგომა შეიძლება უფრო ეფექტიანი იყოს. ამიტომ, შესაბამისი მკურნალობის გეგმის განსაზღვრისთვის მნიშვნელოვანია ამ საკითხებზე მომუშავე ნეიროპელვეოლოგთან კონსულტაცია.

სასირცხვო ნევრალგია ჩვეულებრივ გარკვეული ფაქტორების — ტრავმის, ოპერაციის ან მენჯის ქრონიკული დაძაბვის — შედეგად ვითარდება. ამიტომ ზოგიერთ შემთხვევაში პრევენციის შესაძლებლობა შეზღუდულია. თუმცა არსებობს ზომები, რომლებიც სასირცხვო ნევრალგიის რისკის შემცირებაში ან სიმპტომების სიმძიმის შემსუბუქებაში დაგეხმარებათ:

სასირცხვო ნევრალგიის რისკის შესამცირებლად ან სიმპტომების მართვისთვის მნიშვნელოვანია თქვენს ექიმთან ან მენჯის ტკივილის სპეციალისტთან (თუ შესაძლებელია, ნეიროპელვეოლოგთან) თანამშრომლობა. სპეციალისტი თქვენი კონკრეტული მდგომარეობისა და რისკფაქტორების მიხედვით ინდივიდუალურ რეკომენდაციებს მოგცემთ.